Ik kijk geen speelfilms meer – en dit is waarom

Ik houd van goede films. Zware kost met een goed verhaal en liefst een toefje actie. Ik lik mijn vingers af bij het regiewerk van Christopher Nolan en pas nog heb ik op het puntje van mijn stoel Sicario van Denis Villeneuve zitten kijken. Maar toch heb ik besloten om mezelf op dieet te zetten. Concreet: ik hoef van mezelf geen speelfilms meer te kijken. En wel hierom.

Ik word een adrenaline junkie

Vroeger kon ik helemaal niet tegen geweld. Ik kon nachten wakker liggen van een gewelddadige scène. Een tijdje geleden merkte ik dat ik daar vanaf was. Dat is geen ramp natuurlijk, maar ik kwam erachter dat ik de andere kant op ging – de actie stompte me af, ik werd een adrenaline junkie. En hoe blij ik ook ben dat ik niet meer wakker lig van elk schokkend beeld, ik wil mijn gevoel niet verder om zeep helpen.

Het kost tijd

Oké, ik ben nooit zo iemand geweest die hele avonden kan zitten bingewatchen. Maar toch vind ik nu dat ik de tijd die ik besteedde aan films veel beter kan gebruiken. Regelmatig had ik er spijt van dat ik niet dat ene boek had gepakt of nog steeds de nieuwe National Geographic niet had gelezen omdat ik een film had zitten kijken. Dat ga ik nu goedmaken – de National Geographic ligt voor m’n neus en er staat nog een hoop literatuur in mijn kast die ik nog moet lezen.

Het staat mijn relatie met God in de weg

In de meeste films worden aardig wat regels overtreden – anders zou het een vrij saaie boel worden. En dat heeft mijn geloofsleven belemmerd. Ik vond het lastig om te bidden als ik een uurtje eerder een film had gekeken waarin een flink aantal mensen om zeep werd geholpen of waarin nogal wat seks voorkwam – of het nou binnen- of buitenechtelijk was. Die scènes blijven hangen en staan het denken aan God en wat Hij voor mij betekent in de weg. Daarom hoef ik ze niet meer te zien.

Het beïnvloedt mijn denken

Wat ik op het scherm gezien heb heeft ook invloed gehad op mijn denken. Stiekem wende ik aan dingen die ik eigenlijk helemaal niet wil. Ik wil helemaal geen dode mensen zien. Ik wil trouw monogaam leven en hoef helemaal geen seks op het scherm te zien. Als ik dat dan wel zie, schokt het even en daarna gaat het in mijn systeem zitten. En dat wil ik niet meer.

Ik ben niet van plan om nu ineens als een kluizenaar alle bewegend beeld te gaan mijden. Maar in ieder geval hoef ik geen speelfilms meer te kijken. Of het helpt om van mijn adrenalineverslaving af te komen, mijn geloofsleven op peil te houden en mijn geweten weer een beetje te (her)vormen weet ik nog niet – misschien schrijf ik daar later nog eens over.

Ik ben trouwens niet de enige – John Piper zette ooit ook op papier waarom hij (vrijwel) geen films kijkt. Lees maar.

Een reactie op “Ik kijk geen speelfilms meer – en dit is waarom

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s