Echte schoonheid komt uit een gerust hart

Deze blogpost is geschreven door Daniela Maron en verscheen eerder op haar persoonlijke weblog, http://dincolodemine.weebly.com/.

De afgelopen dagen was ik terug in mijn thuisland Roemenië. Wat me daar opviel was hoe hoog de norm van schoonheid er is. Ik praatte er met een goede vriend over en we dachten terug aan een boek dat we een paar jaar geleden gelezen hadden. We zochten het op in haar boekenkast en vonden het. Het boek heet Captivating en is geschreven door Stasi Eldredge (en ook vertaald in het Nederlands, MV).

Het volgende stukje uit dit boek spreekt voor zich.

“Janet is 21. Ze zat in de dansgroep van de middelbare school. Ze was klein en slank, met een perfect figuur. Anders dan zoveel vrouwen in de wereld van schoonheidswedstrijden wist ze een eetstoornis te vermijden. Maar ze loopt zo’n vijf à tien mijl per dag hard. Ze let op haar eten. Ze kan de aantrekkelijkste kleren dragen. Maar toch… Als je haar ontmoet, komt je hart niet tot rust. Haar schoonheid maakt indruk, maar nodigt niet uit. De reden is simpel: ze moet er moeite voor doen. Ze is een perfectionist; een kilootje extra is een ramp, een puistje niet minder. Haar schoonheid voelt betekenisloos en wankel. Het komt niet vanuit haar hart. Het is bijna geforceerd, van buitenaf opgedrongen door angst en dwang.

June had vrede met God en met wie ze zelf was.

June is één van de mooiste vrouwen die ik ooit heb ontmoet. We kwamen haar een paar jaar geleden tegen toen we op vakantie waren langs de kust van North Carolina. Haar haar was lang en werd losjes bij elkaar gehouden door sierkammen. Ze droeg unieke, bungelende oorbellen en mooie wijde rokken. Haar ogen twinkelden als ze lachte – wat ze vaak deed – en haar glimlach verlichtte de kamer. Ze hield duidelijk van haar man. Als ze naar hem keek, straalde heel haar gezicht liefde uit. June had vrede met God en met wie ze zelf was. En wij voelden hetzelfde als we met haar praatten of simpelweg bij haar waren. Haar ruime, gracieuze geest nodigde anderen uit om binnen te komen en te proeven en te zien dat de Heer goed is, wat er ook gebeurt in je leven. In de tijd dat ik haar ontmoette, lachte en huilde ze en was ze gracieus in het leven en de liefde, zowel voor haar man als voor de God van het heelal. En June was 75 jaar oud.

Wat is het verschil tussen deze twee vrouwen? Rust. June’s schoonheid komt voort uit een gerust hart.

Een gerust hart vecht niet om waardering, omdat het zijn waardering van God krijgt.

Hoe bereik je het punt waarop je hart tot rust komt? Hoe meer je het eigendom van God wordt, hoe meer je jezelf wordt – het doel benadert waarvoor je bent geschapen. Hoe meer mijn hart zich naar God toekeert, hoe groter Zijn liefde is. Dat geeft rust. Een gerust hart vecht niet om waardering, omdat het zijn waardering van God krijgt.

Een mooie vrouw is een vrouw die geen moeite doet om mooi of gewaardeerd genoeg te worden. Ze weet, in haar geruste hart, waar God woont, dat Hij haar mooi vindt, en eigendom van Hem zijn is genoeg voor haar.

Ons streven naar schoonheid is eigenlijk één van de grootste struikelblokken voor ware schoonheid.

Advertenties