Wovenhand preekt met zware rock

“Het is mijn roeping om mensen te vertellen dat ze ziek zijn.”

“De mens is fundamenteel géén goed wezen. Ik wijs niet met een beschuldigende vinger naar anderen, dit geldt voor mijzelf immers ook helemaal. Wij hoeven niets te doen, wij kúnnen er niets aan doen om dit te veranderen. Het gaat om wat er gedaan ís; wat Christus al gedaan heeft om dit probleem op te lossen. Het geloof daarin verandert je hart.”

Zomaar een paar uitspraken uit een interview dat ik onlangs las. Het hadden de woorden kunnen zijn van een reformatorische dominee. Maar aan het woord is geen dominee, maar de Amerikaanse rockmuzikant David Eugene Edwards, bekend van de bands 16 Horsepower en Wovenhand.

Gevouwen handen

De bandnaam Wovenhand verwijst naar handen die gevouwen zijn in gebed. Toch maakt de band van Edwards geen gospel zoals je die overal hoort. Geen blije liedjes met veel halleluja’s en superpositieve teksten. De songteksten van Wovenhand gaan vaak over de gebrokenheid van het leven, de verdorvenheid van de mens en het oordeel van God. Maar ook over hoe Jezus Christus de dood overwonnen heeft, en over het verlangen naar het eeuwige leven met God.

Blinded by the sun I see
this light given me
Crashing into the rock
into the cleft with Thee
no more sun, no more see
Only He, only we

(Golden Blossom, 2016)

Profeten

De Bijbel is nooit ver weg in de muziek van Wovenhand. In zowat elk nummer komen Bijbelteksten, of verwijzingen daarnaar, terug. En dan niet alleen de teksten die je vaak hoort in christelijke popmuziek – over blijdschap en bevrijding. Ook de onheilsboodschappen van de oudtestamentische profeten komen langs. Want Edwards wil mensen laten zien waarom ze Jezus nodig hebben.

“De Bijbel stelt: mensen gaan niet naar de dokter, tenzij ze weten dat ze ziek zijn. De mens is doodziek, heeft kanker. Je weet niet dat je ziek bent, maar je gaat eraan dood; voorbij een fysiek overlijden, het is een spiritueel overlijden. Ik zeg: ga naar de dokter, want hij hééft je al genezen, maar je gelooft het niet.”

Balans

Wovenhand is niet populair in christelijke kringen. De muziek is zwaarder en meer confronterend dan doorsnee gospel. Maar juist daardoor misschien ook wel eerlijker. Het leven van een christen bestaat nu eenmaal niet alleen maar uit blijdschap.

Kijk bijvoorbeeld eens naar de Psalmen. Er zijn Psalmen die God uitbundig loven, maar er zijn er ook waarin de schrijver alleen maar kan schreeuwen omdat God zo ver weg is in zijn leven. Die balans tussen klagen en lofprijzen is bij Wovenhand meer aanwezig dan bij welke gospelband ook. Hoewel David Eugene Edwards zich waarschijnlijk niet zou willen vergelijken met een psalmdichter…

“Hij [God] ís het goed zelve. Jij bent slechts het doorgeefluik. Ook in mijn platen of op het podium: als ik iemand kan laten nadenken over het leven of zijn geloof, dan is het niet David Eugene Edwards die dat doet. Het is door mij, via mij dat dat bereikt wordt in een ander.”

Bronnen

http://www.kindamuzik.net/interview/woven-hand/woven-hand-de-muziekdokter/17544/

http://www.volzin.nu/magazine/nu-in-volzin/item/421055-david-eugene-edwards-muzikaal-donderpreker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s