J.R.R. Tolkien – Roverandom

Er was eens een hondje dat Rover heette. Het was erg klein en heel jong, anders zou het beter hebben geweten; en het was heel gelukkig in de tuin in de zon met een gele bal aan het spelen.

Best vredig, de openingszin van Roverandom van J.R.R. Tolkien. Maar dat duurt niet lang. Nog geen halve bladzijde verder heeft Rover al ruzie met een chagrijnige oude tovenaar die hem verandert in een minuscuul speelgoedhondje. Via een speelgoedwinkel en een nogal druk jongetje komt hij op het strand terecht, waarna hij door een andere tovenaar per zeemeeuw naar de maan wordt gestuurd en daar omgedoopt tot Roverandom. Well, that escalated quickly.

Speelgoedhondje

Heb je nog nooit iets van Tolkien gelezen? Dan is Roverandom een leuke eerste kennismaking. Hoewel al in 1925 geschreven, werd het boek pas in 1998 gepubliceerd. Tolkien schreef het destijds om zijn vijfjarige zoontje Michael te troosten, die zijn speelgoedhondje was kwijtgeraakt. Maar ook voor mensen ouder dan vijf is Roverandom prima te lezen.

Tolkien schrijft zoals je meester in groep 7 een verhaal vertelde. Hij is in staat om een volstrekt absurde situatie zó geloofwaardig neer te zetten dat je het helemaal voor je ziet. Dat doet hij niet door uitgebreide beschrijvingen te geven, maar door informatie te verpakken in bijzinnen, waardoor het lijkt alsof je allang wist dat tovenaars altijd een blauwe veer op hun hoed hebben en dat er watervallen de ruimte in spetteren op het punt waar de aarde ophoudt.

Magie

Roverandom bevat een flinke dosis magie. Veel christenen zijn daar wat huiverig voor, want het gebruik van magie wordt in de Bijbel uitdrukkelijk verboden. Toch is het niet per se nodig om alle boeken waarin magie voorkomt links te laten liggen, aldus de Amerikaanse blogger Katherine Forster.

De meeste boeken waarin magie voorkomt, spelen zich af in een fictief universum, waarin de schrijver de natuurwetten van ‘onze’ wereld naar zijn eigen hand kan zetten, of ze zelfs helemaal af kan schaffen. Zolang magie in een verhaal geen rebellie tegen God als doel heeft, vindt Forster het verantwoord – al voegt ze eraan toe dat je voor jezelf aan de hand van Gods woord moet bepalen wat je wel en niet kunt lezen.

Één tip: laat Roverandom in ieder geval niet liggen op basis van een onderbuikgevoel. Dat zou wel erg jammer zijn. En zoek je nog een Engels boek voor je lijst, maar heb je geen zin in Shakespeare, Twain of Brontë? Dan kun je altijd nog een idioot kinderboek over een betoverd speelgoedhondje lezen.

J.R.R. Tolkien – Roverandom, Houghton Mifflin, 128 pagina’s

Advertenties