Nog één nachtje slapen, dan mogen we naar de stembus. Dat nachtje slapen zal ik nodig hebben. Voor het eerst sinds ik mag stemmen ben ik een zwevende kiezer, en zelfs vlak voor de verkiezingen ben ik nog niet geland.

Al acht jaar stem ik steevast SGP. Omdat die partij Gods woord als uitgangspunt wil nemen, ook bij het regeren van Nederland. En ook omdat ik SGP’ers ken als betrouwbare, integere politici. Maar tijdens de verkiezingscampagne ben ik voor het eerst aan het twijfelen geraakt.

Manifest

De afgelopen weken bekroop me steeds vaker het nare gevoel dat ik de SGP niet meer ken. Het begon met een manifest over de islam. Daarin laat de partij duidelijk merken dat er voor de islam weinig tot geen plaats is in Nederland. Zo’n standpunt kun je op zich van een christelijke partij verwachten, maar toch vond ik de inhoud en de timing van het manifest erg naar.

In een campagne waarin sommige partijen er alles aan doen om moslims voor het hoofd te stoten, had ik van een nuchtere, christelijke partij een tegengeluid verwacht. Maar in plaats daarvan wil de SGP de vrijheden van moslims inperken. Geen minaretten meer, geen gebedsoproepen. Een asielbeperking, zodat er minder moslims binnenkomen. Het lijkt wel alsof de SGP zich laat meeslepen door de retoriek van Wilders.

Scheppingsopdracht

Wat me ook nogal tegenvalt is het milieustandpunt van de SGP. De staatkundig gereformeerden zeggen het belangrijk te vinden dat de samenleving groener wordt, maar toch lijken ze niet van plan daar vaart achter te zetten. In de Tweede Kamer stemde de SGP de afgelopen tijd tégen een flink aantal voorstellen die milieuvervuiling en klimaatverandering tegengaan.

Van een christelijke partij had ik op zijn minst verwacht dat die de zorg voor onze planeet serieus zou nemen. De scheppingsopdracht om de aarde te bouwen en te bewaren zou bij de SGP in goede handen moeten zijn. Maar als we onze planeet écht willen bewaren, moeten we nú actie ondernemen en niet blijven hangen in een houding van ‘we willen wel, maar niet te snel’.

Comfort

Het lijkt alsof de SGP meer oog heeft voor het comfort van de eigen achterban dan voor Bijbelse principes als naastenliefde en rentmeesterschap. Natuurlijk zijn er punten waarop de partij wél radicaal kiest. Voor bescherming van het leven bijvoorbeeld. Maar als er een stap terug moet worden gedaan om naastenliefde te tonen of het milieu te sparen, dan geeft de SGP niet thuis.

Dat is jammer, want juist daar liggen kansen om te getuigen van de liefde en genade van God. Door onszelf niet op te sluiten in onze comfortabele refozuil, maar onszelf te verloochenen en er juist te zijn voor de ander – of die nou Nederlander is of vluchteling, moslim of niet. En door iets van ons comfort op te geven als we daardoor onze planeet kunnen redden.

Ik zweef nog steeds. Morgenochtend moet ik beslissen wat ik ga stemmen. Wat het wordt weet ik nog niet, maar de kans bestaat dat ik de SGP deze keer niet steun.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s