Ondergrondse gedichten

Ik ga iets nieuws doen! Als kind van mijn tijd struin ik natuurlijk het halve internet af. Daarbij kom ik van alles tegen, en soms is er iets wat ik zo mooi of opvallend vind dat ik het niet voor mezelf wil houden. Dat kan muziek zijn, een filmpje, een blogpost van iemand anders of een totaal random ander iets. Vandaag aflevering 1.

Op Instagram kwam ik Erin Hanson tegen, die onder de naam The Poetic Underground haar eigen gedichten publiceert. Op haar achttiende gaf ze haar eerste dichtbundel uit en inmiddels is nummer drie verschenen.

Het is misschien een beetje flauw om Erins gedichten te typeren als puberpoëzie (wist je trouwens dat er een site bestaat met die naam?), maar dat is het eigenlijk wel. En dan in de meest positieve zin van het woord. Op een mooie, pure en soms wat duistere manier schrijft ze over wat er in het hoofd van een tiener kan rondspoken – van liefdesverdriet tot grote levensvragen. Herkenbaar voor leeftijdsgenoten, maar ook voor mij. En dat terwijl ik allang geen puber meer hoor te zijn.

poetic.jpeg

Erin gebruikt veel beeldspraak. Daar moet je van houden. Vooral in de langere gedichten wordt het soms een beetje veel van het goede. Maar als ze zich beperkt tot vier regels of minder, laat Erin zien dat ze heel veel kan zeggen met weinig woorden.

Je vindt The Poetic Underground op Instagram en Tumblr en je kunt Erins dichtbundels bestellen via bol.com.

 

Advertenties