Willem was de kerk beu. Hij voelde zich veroordeeld, omdat hij andere dingen dacht en vond. Omdat hij muziek luisterde waar in de kerk veroordelend over werd gesproken. Hij vond het allemaal maar farizeïstisch. En dus gaat Willem niet meer naar de kerk.

Bekeken

Ik las het verhaal van Willem en ik herken het. Ik heb me ook een tijdje niet op mijn gemak gevoeld in de kerk. Om dezelfde redenen als Willem. Ik dacht en vond andere dingen, luisterde muziek die afgekeurd werd en voelde me bekeken en veroordeeld.

Als we in de kerk worden aangekeken of aangesproken op de dingen die we doen, zijn we snel geneigd om op de kerk te gaan foeteren. Dan vinden we de kerk te beperkend, te veroordelend. En veel mensen kiezen er dan voor om weg te lopen. Naar een andere kerk, of helemaal weg bij de kerk.

Probleem

Maar is de kerk eigenlijk wel het echte probleem? Ik denk het niet.

De kerk is heel belangrijk voor je geloofsleven. Zo belangrijk, dat er in de apostolische geloofsbelijdenis een apart artikel aan gewijd is:

Ik geloof één heilige, algemene Christelijke Kerk,
de gemeenschap der heiligen.

In de kerk komen we samen met mensen die hetzelfde geloven als wij. Het geloof in Christus verbindt ons met elkaar. Dat is geen oppervlakkige band, maar een heel diepe. De kerk is een gemeenschap. In de kerk bidden we voor elkaar, helpen en steunen we elkaar en sporen we elkaar aan om te leven met God.

Laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is, maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen. (Hebreeën 10:24-25)

Onvolmaakt

De kerk is een verzameling mensen. Die mensen zijn allemaal, stuk voor stuk, onvolmaakt. En daardoor gaan er in de kerk ook dingen mis. Mensen veroordelen elkaar en vliegen elkaar in de haren. Vechten elkaar soms zelfs de tent uit. Dat kan je tegenstaan, maar bedenk dan dat je zelf ook zo’n mens bent. Onvolmaakt, met zonden en gebreken. En als gebrekkige mensen vormen we samen de kerk.

Misschien heb je, net als Willem, het gevoel dat je in de kerk niet jezelf kunt zijn. Waarom beoordelen mensen je dan op wat je doet? God is toch liefde, en bij Jezus mag je toch komen zoals je bent?

Verwonderen

Dat is waar. Je mag komen zoals je bent. Maar als je God kent en weet dat Jezus voor jouw zonden is gestorven, dan blijf je niet wie je bent. Dan verander je. Dan wil je voor God leven. Als mensen je dan aanspreken op wat je doet, dan voel je je niet direct aangevallen. Dan ga je eerst kijken of ze misschien gelijk hebben. Of je wel leeft zoals God het van je vraagt.

Ik schrijf dit niet om misstanden in de kerk goed te praten. Er gaan veel dingen mis en dat is niet goed. Maar weglopen is geen oplossing. Als lid van de kerk kun je juist helpen om de kerk (weer) te laten functioneren zoals het hoort. Door zelf liefde te tonen en voor God te leven. Door te bidden of je door Gods ogen naar jezelf en de wereld mag kijken. En als je je realiseert dat je zelf een onvolmaakt mens bent, dan kun je je alleen maar verwonderen dat zulke gebrekkige mensen deel mogen zijn van de kerk van God.

3 reacties op ‘De kerk beu

  1. Mooi dat je dat benoemd van die gebrekkige mensen. Dit was eerst een valkuil van mij. Ik verwachtte van de kerk dat de mensen perfect waren. Want, ze waren christenen.

    Totdat ik me besefte dat ik zelf ook christen ben en zelf ook niet perfect ben. Ik heb milder leren kijken naar mensen. Niet om zonden goed te praten, maar om te beseffen dat mensen niet perfect zijn en fouten maken.

    Liked by 2 people

  2. ‘Als mensen je dan aanspreken op wat je doet, dan voel je je niet direct aangevallen. Dan ga je eerst kijken of ze misschien gelijk hebben….’. Brrrr, ik heb grote moeite met deze woorden. Het is te vroom en weinig realistisch. Want vaak veroordelen kerkgangers je om hele kleine dingen (geen grote zonden): uiterlijk, bijvoorbeeld. En dat is vaak liefdeloos en dat zou ik de kerk niet zo mogen zijn.

    Ik heb autisme en ben altijd een einzelgänger geweest. Kerkgang was (en is) om die reden moeilijk voor mij. En ik voelde me vroeger vaak afgewezen door diezelfde lieden en dat deed pijn. Te weinig liefde, te weinig acceptatie en dat in de kerk!

    Liked by 1 persoon

    1. Dank voor je reactie, Jan Jaap. Ik begrijp dat je moeite hebt met mijn formulering. Ik ben er vast van overtuigd dat God, als je in geloof en vertrouwen op Hem leeft, ook nederig en vergevingsgezind maakt. Maar dat is inderdaad lang niet altijd zo, dat merk ik bij mezelf ook. Iemand in mijn directe omgeving is momenteel betrokken bij een vrij smerig zaakje in de kerk, en als je dan ziet wat een liefdeloosheid er is, dan is het moeilijk om niet heel boos te worden. Al met al had ik me beter iets minder stellig kunnen uitdrukken 🙂

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s