Bidden, wachten en dan?

“Bid maar veel om een nieuw hart.” “Lees elke dag je Bijbel en kom trouw naar de kerk.” “Je mag de Heere erom vragen.”

Als je naar een reformatorische kerk gaat, komen deze zinnen je vast bekend voor. In veel preken komen ze terug. En dat is dan ook wat heel veel kerkgangers doen. Bidden of God je wil bekeren, je een nieuw hart wil geven. Geen kerkdienst proberen te missen. En verder? Wachten tot God iets doet.

Er gebeurde niets

Ik heb het jaren geprobeerd: elke zondag drie keer naar de kerk gaan, netjes ’s morgens en ’s avonds ‘bidden om een nieuw hart’. Bidden en wachten. Wachten tot God mijn gebed zou verhoren en me een nieuw hart zou geven. En er gebeurde niets.

Een tijdje geleden las ik in een christelijk gezinsblad een interview met een tachtigplusser. Zijn leven lang had hij, in zijn eigen woorden, ‘gestreden voor de waarheid’. De laatste vraag van het interview ging over wat hij verwachtte na zijn dood. Hij wist het niet. Hij bad en wachtte al tachtig jaar lang op God. En er was niets gebeurd.

Onze plicht gedaan

Het probleem zit hem in het wachten. Het afwachten. Als wij gebeden hebben en naar de kerk zijn geweest, dan hebben we onze plicht gedaan, denken we. Dan is het aan God om de rest te doen.

Dat wachten verlamt. Op den duur weet je niet meer waarom je in de kerk zit. Je gaat gedachteloos naar de kerk en ziet niet meer in dat God daar tot jou spreekt. Je bidt om een nieuw hart, maar verwacht eigenlijk niet meer dat God dat wil geven.

Wat God wél van je vraagt

God wil niet dat je maar afwacht of Hij je een nieuw hart wil geven. Wat God wél wil kun je in de Bijbel lezen:

Geloof in de Heere Jezus Christus en u zult zalig worden. (Handelingen 16:31)

Bekeer u en geloof het Evangelie. (Markus 1:15)

Niet wachten dus, maar geloven en jezelf bekeren. Het Evangelie geloven, dat betekent geloven dat alles wat God in het Evangelie belooft ook voor jou is. Dat Jezus Christus voor jouw zonden gestorven is. Dat Hij met open armen staat te wachten totdat jij komt. Niet jij moet wachten, maar Jezus wacht op jou!

Wachten is onverantwoord

Dat dat in de Bijbel staat, is niet omdat het voor andere mensen wel is, maar voor jou niet, of misschien later als God je ooit een nieuw hart geeft. Nee, het staat nu in de Bijbel en God roept je nu op om het Evangelie te geloven en je te bekeren. Wachten is onverantwoord.

Waar wacht je op en waarom zou je wachten? Als je wacht op iets anders dan het woord van Christus, zul je al je tijd doorbrengen met wachten en tenslotte bedrogen sterven. (John Angell James)

Niet kunnen

Maar in diezelfde preken hoor je ook dat je jezelf niet kunt bekeren en niet kunt geloven. Hoe zit dat dan?

Je kunt inderdaad jezelf niet bekeren. Omdat je tot op het bot van God los bent. Maar juist daarom is Jezus Christus gestorven. De zoon van God nam jouw zonden op zich omdat jij ze niet kunt dragen. En als je naar Jezus toe gaat, je aan Hem overgeeft en er vast op vertrouwt dat Hij jouw zonden wil, kan en zal vergeven, dan geeft Hij je kracht om te geloven en de wil om je te bekeren.

Geen bijzondere ervaringen

Tot slot: veel mensen wachten omdat ze denken dat ze iets heel bijzonders moeten meemaken. Dán pas zullen ze écht zeker weten of ze een kind van God zijn. Maar je hóeft niet op iets bijzonders te wachten. De Engelse dominee Charles Spurgeon hamerde erop dat hij niets te bieden had dan Jezus. Geen bijzondere ervaringen, maar alleen Jezus.

Als u nu Zijn zaligheid niet wilt aannemen, heb ik u niets anders te bieden. Als u mijn Heere niet vertrouwt, heb ik u niets anders te bieden. (Charles Spurgeon, Kom tot Mij)

Wachten op God is dus niet wat Hij van jou vraagt. Hij vraagt van je om het goede nieuws te geloven dat zijn zoon Jezus Christus voor jouw zonden is gestorven. Je met je hele hart aan Hem vast te klampen. Hij is het enige redmiddel.

Advertenties