Audrey Assad meent wat ze zingt

Ze is de dochter van een Syrische vluchteling die trouwde met een protestantse vrouw, bekeerde zich tot het katholicisme en noemt zichzelf het liefst kerkmuzikante. Audrey Assad wil niet óver God zingen, maar vóór God.

Normaal gesproken hou ik niet zo van hedendaagse worshipmuziek. Die is vaak óf eindeloos positief óf overdreven dramatisch. Maar Audreys muziek is vooral sereen, rustig en ingetogen. Ze wil mensen de ruimte geven om te bidden, zegt ze zelf. En naar mijn idee lukt dat aardig. Het mooie van haar muziek is dat er zoveel nadruk op de teksten ligt, dat je er vanzelf diep over wilt gaan nadenken.

Audrey is niet alleen muzikant, maar ook activist. Ze zet zich in voor We Welcome Refugees, een christelijke stichting die vluchtelingen in de VS helpt. En daarnaast spreekt ze vaak over de pornoverslaving waar ze jarenlang tegen vocht en waar ze uiteindelijk bovenop kwam. Vooral door dat laatste heb ik enorm veel respect voor Audrey. Want je kunt voor God zingen, maar door liefde voor Hem en haar naaste in de praktijk brengen laat Audrey zien dat ze meent wat ze zingt.

Advertenties