Vrienden die je boeken van C.S. Lewis voor je verjaardag geven zijn vrienden die blijven. Het duurde even (ik ben bijna weer jarig) maar vorige week las ik The Four Loves. Eindelijk.

Er zijn al ontzettend veel goedbedoelde boekjes geschreven over de liefde. Het ene nog zoeter dan het andere. Maar The Four Loves is andere koek. In het precies 170 pagina’s tellende boekje neemt Lewis de lezer mee in zijn zoektocht naar wat liefde nou precies is.

Vanuit 1 Johannes 4 begint Lewis met het onderscheid te maken tussen gevende en ontvangende liefde.

We are born helpless. As soon as we are fully conscious we discover loneliness.

Door deze aangeboren eenzaamheid hebben we behoefte aan liefde, wat Lewis Need-love noemt. Tegenover onze behoefte aan liefde staat echter Gods onvoorwaardelijke liefde. God hoeft die liefde niet aan ons mensen te geven, maar toch doet Hij het. Dat noemt Lewis Gift-love, of gevende liefde.

In het tweede hoofdstuk gaat Lewis in op het verschil tussen waarderingsverlangen en behoefteverlangen. Iets wat je nodig hebt om te overleven zorgt voor een heel ander soort waardering dan hetzelfde ding wanneer je het niet per se nodig hebt.

The smell of frying food is very different before and after breakfast. And, if you will forgive me for citing the most extreme instance of all, have there not for most of us been moments (in a strange town) when the sight of the word GENTLEMEN over a door has roused a joy almost worthy of celebration in verse?

In de andere hoofdstukken beschrijft Lewis vier verschillende soorten liefde: Affection, Friendship, Eros en Charity, in de Nederlandse vertaling omschreven als genegenheid, vriendschap, Eros en Caritas. Vooral het laatste hoofdstuk, waar Lewis ingaat op de liefde van God die alle andere soorten liefde overtreft en daarmee de basis is voor alle liefdes, is erg mooi. Het zet het hele boekje in perspectief.

The Four Loves is als het ware een kijkje in het hoofd van Lewis, waar hij elke sprong van zijn gedachten heeft opgeschreven. En dat op zo’n heerlijk Britse manier dat ik bijna zin in whisky kreeg. Serieuze onderwerpen behandelen met een flinke dosis subtiele humor is duidelijk aan Lewis toevertrouwd. Zijn woordgebruik is niet altijd even makkelijk, zeker als je de Engelse versie leest, maar het is de moeite zeker waard. Hij analyseert alle aspecten van de liefde grondig, hij heeft al zijn denkstappen op papier gezet. En daarbij blijft hij ontzettend bescheiden, zoals blijkt aan het slot van het boek.

And with this, where a better book would begin, mine must end. I dare not proceed. God knows, not I, whether I have ever tasted this love. Perhaps I have only imagined the tasting. (…) To  know that one is dreaming is to be no longer perfectly asleep. But for news of the fully waking world you must go to my betters.

fourlovesThe Four Loves
C.S. Lewis
HarperCollins, 170 pagina’s

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s