Eerbare kleding: waar het écht om gaat

Bring: Sleeping bag, pillow, toiletries, change of clothes (dress for the weather), swimsuit (girls one-piece or tankini please), towel and $$ for two fast food dinners.

Wat is er mis met deze paklijst voor een kerkelijk tienerkamp ergens in Amerika? Niet zoveel, op het eerst gezicht. En toch had de moeder van één van de kampgangers moeite met de instructies. Niet met het feit dat haar zoon twee dagen fastfood zou moeten eten, maar met de eis die de kampleiding stelde aan de zwemkleding van meiden: zwempak of tankini. Bedekkend dus. En de jongens? Die mochten dragen wat ze wilden.

Ook in reformatorisch Nederland wordt er veel geschreven en gepraat over ‘eerbare’ kleding. Daarbij gaat het vooral over meiden. Die moeten hun lichaam zoveel mogelijk bedekken, omdat ze anders mannen en jongens kunnen verleiden. Die gedachtegang lijkt best logisch, maar is schadelijk, zowel voor jongens als voor meiden.

Andere manier

Meiden horen heel vaak dat ze moeten opletten hoe ze zich kleden. Dat heeft gevolgen. Meiden krijgen het signaal dat hun lichaam een seksueel object is, maar dat van een jongen niet. Dat heeft invloed op hoe ze zichzelf en hun lichaam zien. Mag hun lichaam er wel zijn? Mogen ze wel mooi zijn?

En vooral: meiden krijgen het idee dat zij seksuele zonden van mannen en jongens moeten voorkomen door zich eerbaar te kleden. Maar kunnen ze die verantwoording wel dragen? En hoe eerbaar is eerbaar genoeg?

Zo’n benadering van eerbaarheid legt een enorme druk op meiden en slaat bovendien de plank helemaal mis. Ik denk dat we het onderwerp eerbaarheid op een heel andere manier moeten benaderen. Hoe, dat probeer ik in twee posts uit te leggen.

Gods grootheid laten zien

Verleiding voorkomen is niet het hoofddoel van eerbare kleding. Wat dat dan wél is, legt Paulus heel mooi uit:

Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent? U bent immers duur gekocht. Verheerlijk daarom God in uw lichaam en in uw geest, die van God zijn. (1 Korinthe 6:19-20)

Wij bestaan om Gods grootheid te laten zien. Dat betekent dat we ons lichaam moeten gebruiken om te laten zien dat God belangrijker is dan wijzelf. Dat Jezus, niet ons lichaam, het belangrijkst voor ons is.

Undistracting attractiveness noemt John Piper dat. We mogen best mooi zijn en zorgen dat we er goed uitzien, maar dat moeten we niet doen om aandacht naar onszelf of naar ons lichaam te trekken. Alle eer en aandacht moet naar God gaan.

Schoonheidswedstrijd

Esther werd geselecteerd voor een schoonheidswedstrijd. De winnaar zou koningin van het Perzische Rijk worden. Een jaar lang werden de kandidaten in de watten gelegd met dure schoonheidsbehandelingen om ze klaar te stomen voor de wedstrijddag.

Het lag voor de hand dat Esther zich, net als de andere kandidaten, flink in de watten zou laten leggen door de schoonheidsspecialist. Maar toch koos ze daar niet voor. Toen het haar beurt was om door koning Xerxes beoordeeld te worden, liet ze zich maar minimaal opmaken. Ze wilde de aandacht niet op zichzelf vestigen. Juist dat maakte indruk op iedereen die haar zag – en zo eerde Esther haar God.

Zo’n houding bevrijdt van heel veel onnodige zorgen. Je hoeft je niet verantwoordelijk te voelen voor de zonden van anderen. Je hoeft niet extreem veel aandacht te besteden aan je uiterlijk, want dat is niet het belangrijkste dat er is. En aan de andere kant mag je jezelf goed verzorgen en mooi maken. Dat mag je doen voor God, zodat Hij als jouw schepper de eer krijgt.

Foto door Maxime Bhm via Unsplash

 

Advertenties