Een jaar geen nieuwe kleren

Een paar maanden geleden ruimde ik mijn kledingkast op. Het was er een chaos. Overhemden, spijkerbroeken en truien lagen door elkaar en ik vermoedde dat ik zeker de helft van mijn kleren nooit meer droeg. Dat bleek te kloppen. Twee vuilniszakken vol verwassen T-shirts, pluizende truien en bijna-doorgesleten broeken belandden in de kledingcontainer.

Vaak haalde ik mijn kleren bij Asos, H&M en ZARA. Lekker goedkoop, en daarom kocht ik veel te veel. Na een paar keer dragen waren veel kledingstukken verwassen, verkleurd of nét te veel gekrompen. Zelden droeg ik ze langer dan een seizoen. Daarna belandden ze in de kast, want weggooien is zonde.

Wie betaalt mijn koopjes?

De kwaliteit is niet eens het belangrijkste probleem van goedkope kleren. Het is de prijs die niet klopt. In de productieketen van kleding maakt iedereen kosten. Als je als koper heel weinig betaalt, heeft iemand anders in de keten ervoor ingeleverd. Vaak zijn dat de arbeiders in fabrieken als Rana Plaza. Deze mensen maken veel te lange dagen in onveilige fabrieken, voor een veel te laag loon. Zo betalen ze voor onze koopjes.

Ik vind dat het anders moet. Het eerste besluit is genomen: ik ga een jaar lang geen nieuwe kleren kopen. In de tussentijd ga ik vastleggen wat er precies in mijn kast ligt, hoeveel outfits ik daarmee kan maken en welke kleren ik wel en niet draag.

Bewuster kleding kopen

Aan het eind van dat jaar hoop ik een beter beeld te hebben van wat ik écht nodig heb. Dat zal ongetwijfeld minder zijn dan ik tot nu toe kocht. Van het geld wat ik bespaar kan ik duurzame kleding kopen. Kleding van goede kwaliteit en van merken die fatsoenlijk met het milieu en hun arbeiders omgaan. Die merken zijn tegenwoordig goed te vinden (via Go Frank bijvoorbeeld) en hebben vaak heel leuke collecties.

Een jaar lijkt lang, maar ik denk dat ik die tijd nodig heb om te kijken wat ik nou echt draag en waar ik zonder kan, zodat ik in de toekomst veel bewuster kleding kan kopen. Een maand – of twee maanden of drie – is daar mijns inziens te kort voor.

Een beetje pijn

Of het me gaat lukken? Ik ben geen heilige. Af en toe is de verleiding tot kopen bijna te sterk. Fingers crossed dus, en om een handje te helpen geef ik mezelf huiswerk. In het komende jaar ga ik elke maand iets schrijven over duurzaam leven; boekrecensies, tips en trucs en wie weet wat nog meer.

Elke stap richting een duurzaam leven kost wat moeite en doet misschien een beetje pijn. Soms is het niet eens duidelijk of ik echt meewerk aan een betere wereld of alleen mezelf een goed gevoel aanpraat. Maar ik ben ervan overtuigd dat elke duurzame beslissing van jou en mij helpt om de wereld te onderhouden zoals God dat heeft bedoeld.

Advertenties